czubato

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

czubaty
1. «napełniony z naddatkiem»
2. «ostro zakończony»
3. «mający na głowie kępkę sterczących piór, kępkę sierści lub sterczący grzebień»

• czubato

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... W głębi pola jakiś chłop wsiadał właśnie na wóz wypełniony
    czubato kartoflami, a za nim dalej w głębi kilka pochylonych kopaczek...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego