delikwent

Wielki słownik ortograficzny

delikwent -n•cie; -n•ci, -n•tów

Słownik języka polskiego

delikwent
1. pot. «o kimś, kto jest od kogoś zależny»
2. «człowiek sądzony za przestępstwo»
3. «klient, petent»

• delikwentka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozbiegają. Zadaniem klepniętego jest trafne wytypowanie tego, kto klepał. A delikwent, który nie zgadnie, kto go rąbnął w tyłek, może być...
  • ... gratulują. A jakże. Jeśli natomiast pogorszenie, to huzia na opornego delikwenta. Jednak generalnie wszelki progres jak regres mają w nosie. Zazwyczaj...
  • ... wzywać pomocy.

    *

    Dodajmy, że przy pomocy "Sokoła" można by wyjąć
    delikwenta wprost ze ściany.



    Z kroniki GOPR - Uwaga na nogi!

    Mimo...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego