denat

Wielki słownik ortograficzny PWN

denat -acie; -aci, -atów

Słownik języka polskiego PWN

denat
1. «samobójca albo ofiara zabójstwa lub wypadku»
2. pot. «o człowieku bardzo zmęczonym lub pijanym»

• denatka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... z nich struną od fortepianu za jedną nogę przywiązany był denat. Ręce skrępowane były taką samą struną. Druga noga zwisała pod...
  • ... to był właśnie bigos, świadczyła zarówno jego obecność w żołądku denata, jak i resztki pozostałe w piwnicy.
    Wszczęto oczywiście dochodzenie, ale...
  • ... się, co zrobią jurdy zastawszy na miejscu wezwania jeno obcego denata. Zablokowany telefon Nicholasa też da im do myślenia. Bez wątpienia...

Encyklopedia PWN

denat
[łac.],
med. osoba zmarła w okolicznościach, które budzą podejrzenie śmierci gwałtownej (samobójstwa, wypadku, zabójstwa).

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego