dom

Wielki słownik ortograficzny PWN

Dom (szczyt w Alpach) -mu, -mie
dom (np. budynek) -mu, Ms. -mu; -my, -mów: młodzieżowy dom kultury, dom Boży, dom Pański (= kościół), ale: Młodzieżowy Dom Kultury w Poznaniu; dom dziecka, ale: Dom Dziecka im. Janusza Korczaka w Warszawie; dom pracy twórczej, ale: Dom Pracy Twórczej „Reymontówka”; dom Bez Kantów
dom. (= domowy)

Słownik języka polskiego PWN

dom
1. «budynek przeznaczony na mieszkania lub zakłady pracy»
2. «mieszkanie lub pomieszczenie, w którym się mieszka»
3. «rodzina, domownicy; też: mieszkanie wraz z jego mieszkańcami»
4. «ogół spraw związanych z rodziną i gospodarstwem»
5. «ród, rodzina, dynastia»
6. «miejsce, z którego ktoś pochodzi»
7. «instytucja społeczna lub usługowa, mieszcząca się zwykle w oddzielnym lokalu lub budynku; też: budynek, w którym się ona znajduje»

• domowy • domek, domeczek
dom publiczny, dom rozpusty, dom schadzek «dom, w którym jest uprawiana prostytucja»
Dom Boży, dom modlitwy «kościół, świątynia»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

dom
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego