dwóch

Wielki słownik ortograficzny PWN

dwóch a. dwu (dopełniacz)
dwaj, dwóch, dwu D. dwóch a. dwu
po dwóch a. po dwu
dwa dwóch a. dwu, dwom a. dwóm, a. dwu, dwoma
dwie dwóch a. dwu, dwom a. dwóm, a. dwu, dwiema a. dwoma
dwom a. dwóm, a. dwu (celownik)
dwóm a. dwom, a. dwu (celownik)
dwu a. dwom, a. dwóm (celownik)
dwu a. dwóch (dopełniacz)
czter•dzieści dwa czter•dziestu dwóch a. czter•dziestu dwu
dwa•dzieścia dwa dwu•dziestu dwóch a. dwu•dziestu dwu: dwadzieścia dwa tysiące
Dwa Plus Jeden (zespół muz.) ndm
dwie•ście trzy•dzieści dwa dwustu trzy•dziestu dwóch a. dwustu trzy•dziestu dwu
dwie trzecie dwóch trzecich a. dwu trzecich
dziewięć•dziesiąt dwa dziewięć•dziesięciu dwóch a. dziewięć•dziesięciu dwu
osiem•dziesiąt dwa osiem•dziesięciu dwóch
pięć•dziesiąt dwa pięć•dziesięciu dwóch a. pięć•dziesięciu dwu
po dwu a. po dwóch
raz-dwa (szybko)
raz, dwa (tempo)
raz, dwa, trzy (tempo)
siedem•dziesiąt dwa siedem•dziesięciu dwu a. siedem•dziesięciu dwóch
sześć•dziesiąt dwa sześć•dziesięciu dwóch a. sześć•dziesięciu dwu
trzy•dzieści dwa trzy•dziestu dwóch a. trzy•dziestu dwu

Słownik języka polskiego PWN

dwu- «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący, że to, co jest wymienione w drugiej części złożenia, występuje dwa razy lub składa się z dwóch jednostek»
dwa I «liczebnik główny oznaczający liczbę 2»
dwa II «ocena mierna w szkolnym systemie ocen»
dwa ognie «gra w piłkę polegająca na atakowaniu drużyny przeciwnika rzutami z dwóch stron»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

dwa

Porady językowe

dwóch czy dwoje ludzi?
7.12.2010
Szanowni Państwo,
czy poprawne jest połączenie rzeczownika ludzie z liczebnikiem głównym, np. między dwoma ludźmi? Czy powinien być tu liczebnik zbiorowy – między dwojgiem ludzi?
Dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam
Agnieszka
Dwóch Grześków zjadło grześki
31.01.2017
Szanowni Państwo,
uprzejmie proszę o odpowiedź, jak odmieniać nazwę wafelka Grześki. Czy należy ją odmieniać tak jakby chodziło o dwóch Grześków? Na opakowaniu wafelka są dwie chłopięce buzie, co sugeruje, że jednak chodzi o imiona. Czy w takim razie w sklepie powinienem powiedzieć: Poproszę (tych) Grześków, (te) Grześki"? Czy może należy tę nazwę traktować jak przymiotnik i poprosić w sklepie o Grześkiego? A może jednak powinienem prostu powiedzieć: Poproszę Grześka.
Dwaj koledzy przyszli – dwóch kolegów przyszło
30.12.2015
Mam problem z wytłumaczeniem cudzoziemcowi, którego uczę języka polskiego (bo sama nie rozumiem), kiedy i dlaczego używamy form dwóch, trzech, czterech a kiedy i dlaczego dwaj, trzej, czterej, jak w zdaniach
Przyszło do ciebie dwóch kolegów,
Przyszli do ciebie dwaj koledzy,
Trzech mężczyzn stoi przed domem,
Trzej mężczyźni stoją przed domem.
Dziękuję za wyjaśnienie.

Ciekawostki

Mówimy „Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta”, komentując spór dwóch osób lub instytucji, który stwarza sytuację korzystną dla ich konkurenta.
Dwa grzyby w barszcz
Czyli: dwie rzeczy, gdy potrzeba jednej. Jeden grzyb ma wystarczyć, niekiedy to powiedzenie rozbudowywano o zapowiedź niestrawności.
Mówimy „Co dwie głowy, to nie jedna” , mając na myśli to, że razem z kimś łatwiej znaleźć rozwiązanie jakiegoś problemu niż samemu.
Mówimy „Mądrej głowie dość dwie słowie” , mając na myśli to, że inteligentnej osobie nie trzeba niczego długo tłumaczyć. („Dwie słowie” to archaiczna forma tzw. liczby podwójnej o znaczeniu: dwa słowa).
Mówimy „(Każdy) kij ma dwa końce”, mając na myśli to, że każda sytuacja ma swoją dobrą i złą stronę.
Mówimy „Pokorne cielę dwie matki ssie”, mając na myśli to, że człowiek uległy wobec innych nikomu się nie narazi i czerpie korzyści ze swojego zachowania.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... AIDS; rząd ma go przedstawić parlamentowi do końca czerwca. Pierwsze dwa miesiące pobytu w Polsce poświęciłam na spotkania z lokalnymi organizacjami...
  • ... mieście tymczasem, dokąd zawiózł mnie mój gospodarz, spotkałem się z dwoma jego kolegami, którzy podobnie jak on mieli kłopoty w Instytucie...
  • ... placówce operacji tą metodą.
    ­ Sam asystowałem tylko przy jednym, najwyżej
    dwóch zabiegach. Do czasu, gdy nie wypowiedzą się biegli specjaliści nie...

Encyklopedia PWN

filoz. nazwa poglądu, wg którego jakieś stanowisko może być prawdziwe z punktu widzenia filozofii i naturalnego rozumu, a jednocześnie fałszywe z punktu widzenia teologii i religijnego objawienia (oraz odwrotnie);
wojna Dwóch Róż, ang. Wars of the Roses,
cykl wojen domowych 1455–85 o tron Anglii między dwiema liniami dynastii Plantagenetów: Lancasterami (w herbie czerwona róża) i Yorkami (biała róża).
trio wokalno-instrumentalne, zał. 1970: E. Dmoch, J. Kruk, A. Rybiński (później A. Krzysztofik, C. Szlązak);
um choroszo, a dwa łuczsze
[ros., ‘jeden rozum (to) dobrze, ale dwa lepiej’],
co dwie głowy, to nie jedna.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego