dwa

Wielki słownik ortograficzny PWN

dwa dwóch a. dwu, dwom a. dwóm, a. dwu, dwoma
czter•dzieści dwa czter•dziestu dwóch a. czter•dziestu dwu
dwa•dzieścia dwa dwu•dziestu dwóch a. dwu•dziestu dwu: dwadzieścia dwa tysiące
Dwa Plus Jeden (zespół muz.) ndm
dwie•ście trzy•dzieści dwa dwustu trzy•dziestu dwóch a. dwustu trzy•dziestu dwu
dziewięć•dziesiąt dwa dziewięć•dziesięciu dwóch a. dziewięć•dziesięciu dwu
osiem•dziesiąt dwa osiem•dziesięciu dwóch
pięć•dziesiąt dwa pięć•dziesięciu dwóch a. pięć•dziesięciu dwu
raz-dwa (szybko)
raz, dwa (tempo)
raz, dwa, trzy (tempo)
siedem•dziesiąt dwa siedem•dziesięciu dwu a. siedem•dziesięciu dwóch
sześć•dziesiąt dwa sześć•dziesięciu dwóch a. sześć•dziesięciu dwu
trzy•dzieści dwa trzy•dziestu dwóch a. trzy•dziestu dwu
dwie dwóch a. dwu, dwom a. dwóm, a. dwu, dwiema a. dwoma
dwom a. dwóm, a. dwu (celownik)
dwóch a. dwu (dopełniacz)
dwóm a. dwom, a. dwu (celownik)
dwu a. dwom, a. dwóm (celownik)
dwu a. dwóch (dopełniacz)
dwaj, dwóch, dwu D. dwóch a. dwu
dwie trzecie dwóch trzecich a. dwu trzecich
po dwóch a. po dwu
po dwu a. po dwóch

Słownik języka polskiego PWN

dwa I «liczebnik główny oznaczający liczbę 2»
dwa II «ocena mierna w szkolnym systemie ocen»
dwa ognie «gra w piłkę polegająca na atakowaniu drużyny przeciwnika rzutami z dwóch stron»
dwu- «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący, że to, co jest wymienione w drugiej części złożenia, występuje dwa razy lub składa się z dwóch jednostek»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

dwa

Porady językowe

dwa chleby i dwie kawy
21.03.2008
Szanowni Państwo!
Czy poprawne jest sformułowanie „Poproszę dwa chleby”? Należy mówić „Poproszę dwa bochenki chleba” czy może wcześniejszy zwrot jest akceptowany w mowie potocznej? Jeśli w sklepie dwa bochenki, to w restauracji dwie filiżanki kawy, a nie dwie kawy?
Pozdrawiam.
Dwa oczka a dwoje oczek
24.04.2017
Szanowni Państwo,
rzeczowniki oczy i uszy łączymy z liczebnikiem zbiorowym. A jak jest z oczętami/uszętami i oczkami/uszkami?
Wesołych świąt!

Z wyrazami szacunku
Czytelnik
dwa lub więcej
19.02.2004
Dzień dobry,
Najwyraźniej gubię się w składni, w której występują liczebniki. Które z poniższych zdań są poprawne: „Państwo, w którym obowiązują dwa lub więcej systemów prawnych” czy „Państwo, w którym obowiązują dwa lub więcej systemy prawne”? Podobnie: „Dwa lub więcej państw członkowskich może (mogą)...”? A może żadne z tych zdań nie jest dobre?
Z góry dziękuję za odpowiedź i serdecznie pozdrawiam.

Ciekawostki

Dwa grzyby w barszcz
Czyli: dwie rzeczy, gdy potrzeba jednej. Jeden grzyb ma wystarczyć, niekiedy to powiedzenie rozbudowywano o zapowiedź niestrawności.
Mówimy „(Każdy) kij ma dwa końce”, mając na myśli to, że każda sytuacja ma swoją dobrą i złą stronę.
Mówimy „Co dwie głowy, to nie jedna” , mając na myśli to, że razem z kimś łatwiej znaleźć rozwiązanie jakiegoś problemu niż samemu.
Mówimy „Mądrej głowie dość dwie słowie” , mając na myśli to, że inteligentnej osobie nie trzeba niczego długo tłumaczyć. („Dwie słowie” to archaiczna forma tzw. liczby podwójnej o znaczeniu: dwa słowa).
Mówimy „Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta”, komentując spór dwóch osób lub instytucji, który stwarza sytuację korzystną dla ich konkurenta.
Mówimy „Pokorne cielę dwie matki ssie”, mając na myśli to, że człowiek uległy wobec innych nikomu się nie narazi i czerpie korzyści ze swojego zachowania.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... AIDS; rząd ma go przedstawić parlamentowi do końca czerwca. Pierwsze dwa miesiące pobytu w Polsce poświęciłam na spotkania z lokalnymi organizacjami...
  • ... mieście tymczasem, dokąd zawiózł mnie mój gospodarz, spotkałem się z dwoma jego kolegami, którzy podobnie jak on mieli kłopoty w Instytucie...
  • ... placówce operacji tą metodą.
    ­ Sam asystowałem tylko przy jednym, najwyżej
    dwóch zabiegach. Do czasu, gdy nie wypowiedzą się biegli specjaliści nie...

Encyklopedia PWN

trio wokalno-instrumentalne, zał. 1970: E. Dmoch, J. Kruk, A. Rybiński (później A. Krzysztofik, C. Szlązak);
um choroszo, a dwa łuczsze
[ros., ‘jeden rozum (to) dobrze, ale dwa lepiej’],
co dwie głowy, to nie jedna.
filoz. nazwa poglądu, wg którego jakieś stanowisko może być prawdziwe z punktu widzenia filozofii i naturalnego rozumu, a jednocześnie fałszywe z punktu widzenia teologii i religijnego objawienia (oraz odwrotnie);
wojna Dwóch Róż, ang. Wars of the Roses,
cykl wojen domowych 1455–85 o tron Anglii między dwiema liniami dynastii Plantagenetów: Lancasterami (w herbie czerwona róża) i Yorkami (biała róża).
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego