dywersja

Wielki słownik ortograficzny PWN

dywer•sja -sji, -sję

Słownik języka polskiego PWN

dywersja
1. «działania sabotażowe lub propagandowe prowadzone na terytorium nieprzyjaciela w celu dezorganizacji jego działań wojennych»
2. «podstępna działalność zmierzająca do zakłócenia życia politycznego i gospodarczego jakiegoś państwa»

• dywersyjny • dywersant • dywersantka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tam buntu, dopóki nie uznano jego eksperymentu za podburzanie, za "dywersję ideologiczną". Sam w końcu przeszedł przez areszt śledczy.
    Jego książka...
  • ... przełknął ślinę. Nazarian wiedział, że więziono go pod zarzutem aktów dywersji, dokonywanych na zlecenie nilfgaardzkiego wywiadu. Baldenvegg nie przyznawał się jednak...
  • ... kieracie, wokół mizernego świdra.
    - Jeden z kolesiów od nas, z
    Dywersji, miał przyjaciela Niemca... odezwał się nagle.
    Milczeniem prosił o komentarz...

Encyklopedia PWN

dywersja
[łac. diversio ‘przewrót’]:
konspiracyjny pododdział AK, → „Dysk”.
termin stosowany w polskiej historiografii na określenie wydarzeń, które rozegrały się 3–4 IX 1939 w Bydgoszczy;
pion walki bieżącej AK,

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego