dziki

Wielki słownik ortograficzny PWN

dziki; dzicy; dzik•szy
Dziki Zachód Dzikiego Zachodu, Dzikim Zachodzie
dzik -ka, -kiem; -ki, -ków

Słownik języka polskiego PWN

dziki I
1. «o zwierzętach: nieoswojony, niehodowany»
2. «o roślinach: nieuprawiany, rosnący w środowisku naturalnym»
3. «o terenach: pierwotny, niedostępny»
4. «o plemionach: niecywilizowany»
5. «o uczuciach, zachowaniu: gwałtowny»
6. «niewyrobiony towarzysko, nieufny, nieśmiały»
7. pot. «straszny, agresywny»
8. pot. «niezgodny z ogólnie przyjętymi normami»
9. pot. «nieusankcjonowany prawnie»

• dziko • dzikość
dziki II «człowiek niecywilizowany»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego