ekstrema

Wielki słownik ortograficzny PWN

eks•trema (ludzie o skrajnych poglądach) -mie, -mę
eks•trem (ostateczność) -mu, -mie; -mów
eks•tremum (mat.); -rema, -remów

Słownik języka polskiego PWN

ekstrema «grupa ludzi wyznających skrajne poglądy»
ekstrem «ostateczność, krańcowość»
ekstremum «maksymalna lub minimalna wartość czegoś, co podlega zmianom»
ekstremum funkcji mat. «maksimum lub minimum funkcji»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... ludzkich zmagań z losem w jego codzienności i w jego ekstremach.
    2. Wszelkie negatywności życia są zrozumiałe jako dotkliwe objawienia obojętności...
  • ... schizofrenicznym. Czy nie uważa, że pobyt tutaj jest kolekcjonerstwem następnych ekstremów? Czy nie uważa, że taki nałóg zubaża duszę, nie tylko...
  • ... ludzi, automatycznie powiększy się eska, czyli ta, powiedzmy, jedno z ekstremów, oczywiście powiększy się też ilość tych nieuków, natomiast najwięcej wyprodukuje...

Encyklopedia PWN

ekstremum warunkowe, ekstremum związane,
mat. ekstremum funkcji f określonej na pewnej podrozmaitości w ℝn, np. na jakiejś krzywej w ℝ2 lub ℝ3, albo na powierzchni w ℝ3;
ekstremum funkcji
[łac. extremus ‘najdalszy’, ‘krańcowy’],
mat. minimum lub maksimum funkcji;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego