ekstremizm

Wielki słownik ortograficzny PWN

eks•tremizm -zmu, -zmie

Słownik języka polskiego PWN

ekstremizm
1. «zajmowanie krańcowego stanowiska w jakiejś sprawie»
2. «stosowanie ostatecznych środków»

• ekstremistyczny • ekstremista • ekstremistka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... umiarkowane odcienie unieszkodliwił, lecz dlatego, że ów właśnie radykalny michnikowski ekstremizm miał najlepiej zorganizowane zaplecze i najbardziej dynamiczne przywództwo.

    --------------------------------------------------------------------------- Ojciec Rydzyk...
  • ... nazywali go uzurpatorem, potępiali go i odżegnywali się od jego ekstremizmu i metod walki, które w ich przekonaniu kompromitowały nie tylko...
  • ... albo doprowadzą do buntowniczej eksplozji, albo są jedną z przyczyn ekstremizmu terrorystycznego, albo w każdym razie powinny stanowić dla każdego uczciwego...

Encyklopedia PWN

ekstremizm
[łac. extremus ‘najdalszy’, ‘skrajny’],
szczególna postawa ideowa i styl działania politycznego — tendencja do wyznawania i narzucania otoczeniu, za wszelką cenę, skrajnych poglądów w kwestiach światopoglądowych, ideologicznych i polityczno-ustrojowych;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego