eskortant

Wielki słownik ortograficzny PWN

eskortant -n•cie; -n•ci, -n•tów

Słownik języka polskiego PWN

eskorta
1. «oddział zbrojny towarzyszący komuś lub czemuś w drodze jako ochrona lub asysta honorowa»
2. «osoba lub osoby towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę»

• eskortowy • eskortant

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i podejrzanych. Potem łatwiej chwytało się nieścisłości, błędy, fałsze...
    Dwóch
    eskortantów stuknęło obcasami. Gestem głowy rozkazał im wyjść. - No, jakże to...
  • ... snadź nie ufając w dostateczny rozkład swoich płuc, i roztrąciwszy eskortantów dawał nura w tłum. Krzyki, strzał... Potem sapliwe prośby granatowych...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!