figura

Wielki słownik ortograficzny PWN

Figura: Katarzyna Figura, Figurze, Figurę
Hasło obecne w wyd. III WSO, pominięte w wyd. IV.
figura -urze, -urę; -ur (skrót: fig.)

Słownik języka polskiego PWN

figura
1. «wyobrażenie postaci ludzkiej lub zwierzęcej w malarstwie lub rzeźbie»
2. «posąg, krzyż, kapliczka umieszczone przy drogach, będące przedmiotem kultu»
3. «kształt ciała ludzkiego»
4. «postać z utworu literackiego»
5. «osoba wybitna, znana»
6. «o człowieku dziwnym, podejrzanym»
7. «układ ruchów w tańcu lub ewolucja sportowa»
8. «w szachach: król, dama, wieża, koń, goniec»
9. «w kartach: as, król, dama, walet»
10. «ozdobny zwrot, wyrażenie lub wyraz wzmacniające obrazowość języka»
11. log. «sylogizm o specjalnym układzie członów»
12. «zbiór punktów na płaszczyźnie lub w przestrzeni»
13. «grupa dźwięków tworzących zwrot melodyczny»

• figurowy • figurka
figura dalekobieżna «w szachach: figura mogąca jednym ruchem przejść wiele pól»
figura płaska «figura geometryczna, której wszystkie punkty leżą na jednej płaszczyźnie»
figura przestrzenna «figura geometryczna znajdująca się w przestrzeni trójwymiarowej»
figura symetryczna «figura mająca pewną liczbę płaszczyzn symetrii lub osi symetrii»
nieforemna bryła, figura geometryczna «bryła, figura niemająca wszystkich boków równych»
figury jednokładne, homotetyczne «figury geometryczne, z których każda powstała z drugiej przez przekształcenie geometryczne»
figury podobne «figury, w których odcinki jednej są proporcjonalne do odpowiednich odcinków innej figury»
figury przystające «figury, które można przez przesunięcie, obrót i symetrię nałożyć na siebie»
gabinet figur woskowych «muzeum, w którym można oglądać woskowe figury wyobrażające znane osoby»
podobieństwo figur «relacja między dwiema figurami polegająca na tym, że stosunek odległości dwóch punktów jednej figury do odległości odpowiednich punktów drugiej figury jest stały»
przystawanie figur mat. «odpowiedniość wzajemna punktów dwóch figur, przy której odległość dwóch dowolnych punktów jednej figury równa się odległości odpowiednich punktów drugiej figury»
rzut prostokątny figury «taki rzut figury na płaszczyznę rzutów, w którym proste rzutujące są prostopadłe do rzutu»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Przymiotniki złożone środkowosymetryczny, osiowosymetryczny
27.02.2017
Szanowni Państwo,
mam pytanie o pisownię wyrażeń środkowo lub osiowo + symetryczny. W podręczniku matematyki spotkałem się z pisownią rozdzielną. Wynikałoby z niej, że osiowo i środkowo traktujemy jako przysłówki określające „symetryczność”. Ja bym tu jednak widział przymiotniki złożone: środkowosymetryczny, osiowosymetryczny, powstałe od wyrażeń symetria środkowa, symetria osiowa. Określa się nimi zwykle figurę, która ma środek czy też oś symetrii.

Z wyrazami szacunku
Czytelnik
Ładne kwiatki!
29.01.2016
Szanowni Państwo,
czy wyraz kwiatki w znaczeniu ‘błędy, niefortunne sformułowania’ powinno się ująć w cudzysłów?

Ponadto chciałem spytać o zdania:
  1. Na niektóre sprawy nie możemy nic poradzić, np. na to, że żyjemy w kotlinie(,) i na to, że wiatry z zachodu przynoszą nam najgorsze opary.
    Czy po wyrazie kotlinie przecinek powinien się pojawić?.
  2. Figurę ma fantastyczną (,) jak nastolatka.
    Czy tutaj po jak występuje dopowiedzenie, które wymaga postawienia przecinka?
my zamiast ja
16.12.2008
Witam!
Niektóre osoby, mówiąc o czynnościach, które będą wykonywać samodzielnie, wypowiadają się w licznie mnogiej, np. „To zrobimy tak”, „Policzymy i zobaczymy, co wyjdzie” (mając na myśli zrobię, policzę). Czy jest to jakieś regionalizm, błąd językowy, czy może coś innego?
Pozdrawiam

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... nazwał krzyże Bożymi Mękami. Drewniane ciosano z twardego drewna, a figurę rzeźbiono przeważnie w miękkim, pozwalającym łatwiej kształtować szczegóły. Wraz z...
  • ... koniach, piosenki po sławie zmarnowanej w cesarskich więzieniach.
    Pod tę
    figurę co bogatsi kmiecie przyprowadzali swoich pierworodnych, żeby zostawali wójtami, urzędnikami...
  • ... w ten swój ugrzeczniony, błyszczący, nieosobisty sposób, który ponad głowę "figury" miał na względzie jej mocodawcę - ukrytą, nieludzką potęgę. Pod adresem...

Encyklopedia PWN

mat. dowolny zbiór punktów na płaszczyźnie lub w przestrzeni, np. linia prosta, trójkąt, sfera, kula;
Figura Katarzyna Małgorzata, ur. 22 III 1962, Warszawa,
aktorka;
szt. plast. kompozycja figuralna, ujmująca kulminacyjny moment ruchu i akcji, charakteryzująca się takim ułożeniem ciał postaci, że tworzą one rodzaj spirali;
odpowiadająca danej liczbie koordynacyjnej figura trójwymiarowa (wielościan) lub dwuwymiarowa, której wszystkie wierzchołki obsadzone przez atomy lub jony jednego rodzaju znajdują się w jednakowej odległości od atomu lub jonu centralnego;
el caballero de la triste figura
[el kabajẹro ˜; hiszp.],
rycerz smętnego oblicza (M. de Cervantes Don Kichote).

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe słowo roku 2019

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe słowo roku 2019. 
Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!

Pobierz bezpłatny e-book
„Pułapki ortografii"
prof. Jerzego Bralczyka!

Uwaga, do ebooka zostały dołączone informacje handlowe w rozumieniu ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, toteż jego zamówienie wymaga wyrażenia poniższych zgód.

Wyślij

Weź udział w akcji „Młodzieżowe słowo roku 2019” i odbierz darmowy e-book!