frontalnie

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

frontalny
1. «znajdujący się z przodu czegoś lub ustawiony przodem do kogoś»
2. «skierowany na przód czegoś lub kogoś»

• frontalnie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... uderzenie. Po krótkim przygotowaniu ogniowym moździerzy pluton berlingowców uderzyć miał frontalnie skokiem poprzez ulicę, w tym czasie oni mieli przedsięwziąć próbę...
  • ... ku dobru, prawdzie i pięknu. Ku człowieczeństwu, dodałbym.
    Ja zaatakowałem
    frontalnie systemem kar i nagród, zresztą podstępnie, bo najpierw dążyłem do...
  • ... w wizerunku Ukrzyżowanego dorabiano do niego ręce. Figury przeważnie komponowano frontalnie, chyba że miały stanąć w kapliczkach otwartych na cztery strony...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego