fronton

Wielki słownik ortograficzny PWN

fron•ton -nu, -nie; -nów

Słownik języka polskiego PWN

fronton
1. «przednia ściana budynku»
2. «trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku»

• frontonowy • frontonik

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... w czynszowej, na jajeczny kolor pomalowanej kamienicy z kariatydami zdobiącymi fronton. Po staremu pokutowały w ciasnych klatkach schodowych zapachy ułożone warstwami...
  • ... flarami, furtka w polu siłowym. Z bliska przeważało wrażenie chaosu. Fronton "budowli" utworzony był z trójkątnych płyt, pokrytych drucianymi "szczotkami", od...
  • ... we Lwowie przewodniczka Inturistu pokazywała nam tablice pamiątkową umieszczoną na frontonie ratusza na cześć żołnierza sowieckiego, który pierwszy wywiesił sztandar sowiecki...

Encyklopedia PWN

fronton
[wł. < łac.],
przyczółek,
element architektoniczny w formie trójkątnego szczytu;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego