frontyspis

Wielki słownik ortograficzny PWN

fron•tys•pis -su, -sie; -sów

Słownik języka polskiego PWN

frontyspis, frontispis
1. «tytuł książki wkomponowany w grafikę, umieszczony na osobnej karcie»
2. «rycina poprzedzająca kartę tytułową książki»
3. «w starych drukach: ozdobna karta tytułowa wykonana techniką miedziorytniczą»

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... nie brakuje. Woła żonę - zobacz, przysłali! - i z dumą pokazuje frontyspis, gdzie widnieje dedykacja: Trzem Lidiom: Żonie, Córce i Wnuczce. Ale...
  • ... w rozkoszy, jej ciemna ostrzyżona główka na otwartej księdze, na frontyspisie... Widać fragment tytułu: Uwagi o śmierci niechybnej...
    W oczach Fringilli...

Encyklopedia PWN

frontyspis, frontispis
[fr. < łac.]:
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego