furkotać

Wielki słownik ortograficzny PWN

fur•kotać -ocze a. -oce, -oczą a. -ocą

Słownik języka polskiego PWN

furkotać «poruszać się lub poruszać czymś z furkotem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... kwiat koniczyny ukrywa wśród trawy,

    Z obłoków na nią bąki
    furkocące strąca,
    By w kwiatach brzuszki skryły od wielkiego słońca.

    Gdy...
  • ... zagraża...
    Marsz! Marsz! Lewą, prawą - lewą, prawą...
    Sztandary wielkiej armii
    furkoczą nad światem - -
    - Żołnierze! Bądźcie godni waszego cesarza!
    - Vive l'Empereur!!
    Weszło...
  • ... wraz ze skórą w celu ozdobienia skrzydeł husarskich, które muszą furkotać, gdy nasi idą do ataku.
    Słychać też, że ZASP szykuje...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego