gap

Wielki słownik ortograficzny PWN

gap -pia; -pie, -piów
gapa -pie, -pę; gap
gapić się -pię się, -pią się; -p•cie się

Słownik języka polskiego PWN

gap pot. «człowiek przypatrujący się jakiemuś zdarzeniu»
• gapiowski
gapa
1. «człowiek nierozgarnięty, nieuważny; też: człowiek, który coś przegapił lub się zagapił»
2. pot. «gawron lub wrona»

• gapiowski • gapiostwo
gapić się pot. «przyglądać się czemuś lub komuś bezmyślnie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

gap

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego