grosze

Wielki słownik ortograficzny PWN

grosz (moneta; skrót: gr) -sza; -sze, -szy
grosz (pewna suma) -sza

Słownik języka polskiego PWN

grosze «niewielka suma pieniędzy»
grosz
1. «setna część złotego»
2. «pewna suma pieniędzy»
3. «setna część szylinga austriackiego»
4. «dawna moneta o różnej wartości»

• grosik

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

trzy grosze
26.06.2008
Witam, chciałabym się dowiedzieć, czy istnieje geneza zwrotu dodać trzy grosze.
Tajemniczy wierdonek
6.03.2019
Proszę o podanie etymologii wyrazu wierdonek. Czy ma on coś wspólnego ze słowem wiardunk / wiardunek?
zapis kwot w dokumentach urzędowych
22.03.2007
Witam serdecznie,
interesuje mnie problem zapisywania kwot w księgowości. Problem się pojawia np., kiedy zapis wygląda tak: kwota: 1526,28 zł. I teraz: jak zapisać tę kwotę słownie? Proszę o pomoc.
Serdecznie dziękuję i pozdrawiam
Izabela Wasielewska

Ciekawostki

GROSZ
Grosz to słowo pochodzenia czeskiego, w którym pojawiło się jako adaptacja łacińskiej nazwy grossus ‛gruby’, sugerującej, że idzie tu o monetę dużej wartości, o dużej zawartości srebra.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Lulę w nocnym barze jako striptizerkę, a kiedy łapiesz trochę grosza, wynajmujesz pokój w hotelu, a potem idziesz na zakupy. Na...
  • ... jest jak zwykle umierający i spada z I ligi bez grosza przy duszy. Przy łóżku wszyscy kochający, jak zwykle gotowi do...
  • ... wydany na te cele będzie groszem straconym dużo lepiej te grosze przeznaczyć na inwestycje najprostsze, ale w ubogim kraju zawsze najbardziej...

Encyklopedia PWN

grosz
[wł. grosso ‘wielki’],
nazwa nadana w XII–XIV w. nowym europejskim monetom srebrnym, znacznie przewyższającym wartością jedyne, będące dotychczas w obiegu denary.
Grosz
[gro:s]
George Wymowa, ur. 26 VII 1893, Berlin, zm. 6 VII 1959, tamże,
niem. malarz i grafik;
Grósz
[gro:s]
Károly, ur. 1 VIII 1930, Miszkolc, zm. 7 I 1996, Gödöllő k. Budapesztu,
węg. działacz komunist.;
w dawnej Polsce dodatek do cła królewskiego, płacony przez kupców od wywożonych i przywożonych towarów;
dawny podatek dochodowo-gruntowy, → ofiara wieczysta.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego