grubas

Wielki słownik ortograficzny PWN

grubas -sa, -sie; -sy, -sów

Słownik języka polskiego PWN

grubas «człowiek gruby»
• grubasek • grubaska

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

poprawiamy powieść
21.01.2013
W pewnej polskiej powieści jest fragment o „wyjątkowej niechęci do joggingu oraz siłowni czy innych bezsensownych miejsc tortur, dających szanse na przestanie bycia grubasem”. Chodzi o ostatnie trzy słowa, gerundium od przestać być grubasem. Czy nie powinno być szanse na przestanie być grubasem?
zbiry i chłopaki
4.06.2012
Cytat z Trzech muszkieterów: „Zbiry, rozpływając się w podziękowaniach, uprowadzili swą zdobycz. Gdy schodzili, d'Artagnan uderzył dowódcę po ramieniu”. Czy nie powinno być: „Zbiry (...) uprowadziły swą zdobycz. Gdy schodziły...”?
I jeszcze jedno: „Wynajął zbirów, którzy go zasztyletowali” czy też: „Wynajął zbirów, które go zasztyletowały”? „Chłopaki wygrały mecz”, „Znalazł chłopaków, którzy wygrali mecz” czy też: „Znalazł chłopaków, które wygrały mecz”. Proszę o wytłumaczenie tych zawiłości językowych.
Dziękuję
bebzun
24.09.2014
Jaka jest etymologia słowa bebzun (jako potoczne określenie na brzuch)?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... lepiej,
    żebyś się nie rodził.
    - Co on gada? - zapiał cienko
    grubas. - Z byka
    spadł? Z choinki się urwał? Nie mam żadnej...
  • ... plebanię! - krzyknął kościelny. - Trzeba zadzwonić po milicję albo do szpitala!
    Grubas, ten sam, który zaczepił mnie i Weisera, gdy nieśliśmy zaskrońce...
  • ... p os ó b. Tak, pewnie właśnie tak było. Ty, grubasie, umiałeś dać rzeczy słowo; na swój sposób, po swojemu, po...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego