gruby

Wielki słownik ortograficzny PWN

gruby; -bi; -b•szy: gruba kreska (polit.), ale: Gruby Wierch, Gruba Kaśka

Słownik języka polskiego PWN

gruby II «człowiek otyły»
• gruba
gruby zwierz, gruba zwierzyna łow. «zwierzęta łowne, do których strzela się kulami, a nie śrutem»
gruby I
1. «mający znaczny przekrój poprzeczny»
2. «mający określony przekrój poprzeczny, np. Deska gruba na półtora cala.»
3. «o dźwiękach, głosie: niski i przytłumiony»
4. «o ludziach: mający znaczną tuszę»
5. «pospolity, trywialny»
6. «o odzieży: ciepły»
7. «większy, niż można się było spodziewać»

• grubo • grubość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego