hańba

Wielki słownik ortograficzny PWN

hań•ba -bie, -bę

Słownik języka polskiego PWN

hańba
1. «niegodne postępowanie przynoszące ogólne potępienie i pogardę»
2. «ujma na honorze»

• hańbić się • hańbić

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Hasło i hańba
9.10.2016
Zastanawiam się nad tym, dlaczego hasło pisze się przez samo h, skoro, jak stwierdził Aleksander Brückner w Słowniku etymologicznym języka polskiego, jest to rodzime polskie słowo. Ciekawi mnie też, czy hańba to polskie słowo, czy też pożyczka z czeskiego.
imię
15.04.2008
Witam!
Czy mógłbym uzyskać odpowiedź na pytanie, jaka jest etymologia słowa imię w języku polskim?
Pozdrawiam i z góry dziękuję.
Skąd się biorą zapożyczenia
3.12.2004
Witam!
Chciałem się dowiedzieć pokrótce, jakie rodzaje zapożyczeń językowych występują we współczesnej polszczyźnie i w jaki sposób te zapożyczenia powstają.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... dłoniach i jęczał:
    - Ach, Boże, Boże miłościwy! Jaki wstyd, jaka
    hańba, przestań, Ewelina, na litość Boga, przestań!
    Teraz stanął i oglądał...
  • ... to również zgroza wojen dynastycznych i religijnych, podboje kolonialne i hańba europejskiego mrocznego stulecia. To u nas powstały w XX w...
  • ... rozpaczy, nie tyle z powodu śmierci córki, ile z powodu hańby, która dotknęła jej dom. Na Lizę przez szereg lat nie...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego