habitus

Wielki słownik ortograficzny PWN

habitus -su, -sie

Słownik języka polskiego PWN

habitus «ogół właściwości osobnika składających się na jego wygląd i zachowanie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... do "formy", to oznacza ona nie tylko zwyczaj, konwencję, społeczny habitus, jak początkowo rozumiano. Także - konieczny sposób ujmowania rzeczywistości przez poznający...
  • ... utożsamiać
    go z wiedzą o słowie, magią czy alchemią poetycką. (...)
    Habitus poetycki! on to decyduje, czy poezja będzie tylko odbiciem lekko...
  • ... wystawiony
    niebezpieczeństwo dzięki wyrafinowanej wrażliwości i zawsze żywej gotowości
    inspiracyjnej.
    Habitus poetycki - źródło niezawodności i miary słowa, źródło poczucia przede
    wszystkim...

Encyklopedia PWN

habitus
[łac., ‘właściwość’, ‘usposobienie’],
biol. ogół charakterystycznych właściwości osobnika, składających się na jego wygląd zewnętrzny, postawę, zachowanie;
habitus
[łac., ‘nawyk’],
termin używany przez P. Bourdieu w ramach jego koncepcji socjologii kultury;
habitus
[łac., ‘właściwość’, ‘usposobienie’],
filoz.:
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!