harmonium

Wielki słownik ortograficzny PWN

har•monium; -nia, -niów
Har•monia (mit. gr.) Har•monii, Har•monię
har•monia -nii, -nię; -nii

Słownik języka polskiego PWN

harmonia I
1. Harmonia mit. gr. «uosobienie ładu i zgodności»
2. «zgodność, wzajemne dopełnianie się lub właściwe proporcje»
3. «zgoda»
4. «sposób łączenia i budowy akordów w utworze muzycznym»
5. «dział teorii muzyki o zasadach budowy akordów i ich następstw»
harmonia II «instrument muzyczny składający się z rozciąganego podczas gry miecha oraz z dwu klawiatur guzikowych»
• harmonista • harmonistka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego