hejnalista

Wielki słownik ortograficzny PWN

hej•nalista -iście, -istę; -iści, -istów

Słownik języka polskiego PWN

hejnał
1. «melodia grana przez trębacza o określonej porze z wieży kościelnej, ratuszowej lub w obozie; też: sygnał grany na trąbce»
2. «głos wydawany przez żurawie»

• hejnałowy • hejnalista

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... na spotkanie? Rosło napięcie - zadzwonił zegar na wieży Mariackiej i hejnalista zaczął trąbić swój hejnał. Kolejny brodaty mężczyzna przeszedł przez pole...
  • ... salonu "Kapelusz i Czapka", kiedy widział tłum napierających dziennikarzy a hejnalista obwieszczał początek imprezy. Świadomie czy nieświadomie mógł też rozwijać starą...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!