idealizacja

Wielki słownik ortograficzny PWN

idealiza•cja -cji, -cję; -cji

Słownik języka polskiego PWN

idealizacja
1. «wyobrażanie sobie lub przedstawianie czegoś jako dużo lepszego niż w rzeczywistości»
2. «w metodologii: model teoretyczny przyjmujący określone cechy dla nieistniejących w rzeczywistości warunków, doskonałych w danym zakresie»

• idealizacyjny

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... iluzoryczną sytuację, a w miejsce żałoby pojawia się kult i idealizacja zmarłego. Dziecko nie może wówczas się z nim rozstać, żyje...
  • ... w przeszłość, zakorzenienie ich. Celem tego zabiegu nie jest jednak idealizacja minionego. Bo choć osadza on narodową tożsamość w dobie przedrozbiorowej...
  • ... uwikłania się w trudności, jakie stwarza bogactwo rzeczywistych sytuacji życiowych. Idealizacje w tym stylu bywają pożyteczne, jak pokazuje praktyka ostatnich kilkunastu...

Encyklopedia PWN

idealizacja
[łac. idealis ‘idealny’ < gr. idéa ‘idea’, ‘wyobrażenie’],
metodol., naukozn. nazwa zabiegów poznawczych polegających na przyjmowaniu założeń upraszczających analizę rzeczywistości (idealizujących) w wyniku zastosowania 3 rodzajów abstrakcji: abstrahowania od istnienia pewnych cech i związków badanych zjawisk, abstrahowania od istotności wpływu pewnych czynników na inne badane czynniki, abstrahowania od zmienności pewnych czynników i przypisania im wartości stałej;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego