imperatywny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

imperatiwus, imperativus
2. «czasownik w trybie rozkazującym»

• imperatywny
imperatywny
1. «rozkazujący, nakazujący»
2. «stanowiący nieodpartą konieczność»

• imperatywność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Weź przestań!
29.06.2012
Mam pytanie dotyczące interpunkcji w zdaniach typu: „Weź idź do lekarza”, „Weź nie bądź głupi”. Czy po weź ma być przecinek?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i tym samym czyni silniejszą lub słabszą, bardziej lub mniej imperatywną, narzucającą się jako oczywistość.
    Proces recepcji i modyfikacji form nigdy...
  • ... przeciwnie: usprawiedliwia ona zadziwiającą bezinteresowność dążenia, które jest tym bardziej imperatywnym celem, im trudniejsze staje się spełnienie. Słusznie porównywano film Herzoga...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego