indywiduum

Wielki słownik ortograficzny PWN

in•dywidu•um; -dua, -duów

Słownik języka polskiego PWN

indywiduum
1. «poszczególny, pojedynczy człowiek»
2. «osoba bliżej nieznana, zwykle podejrzana lub niepewna»
3. «określony pierwiastek, związek chemiczny lub cząstka chemiczna»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego