inkantacja

Wielki słownik ortograficzny PWN

in•kan•ta•cja -cji, -cję; -cji

Słownik języka polskiego PWN

inkantacja «obrzędowe zaklęcie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... szyi bogini.
    Stłumiła ziewnięcie. Gdyby chociaż jakieś śpiewy, pomyślała, jakieś
    inkantacje, jakieś misteria... Jakiś mistyczny folklor... Byłoby mniej nudno, sen by...
  • ... gość wiecu, i zaraz prosi, żeby nie robić zdjęć. Jego inkantacje powtarzane cierpliwie i spokojnie przez tłumek: - Niech żyje partia ZANU...
  • ... starał się wysłać ku niebiosom codzienną porcję zaklęć i mrukliwych inkantacji, lecz dzisiaj nie udało mu się jeszcze wykonać modlitewnej normy...

Encyklopedia PWN

inkantacja
[łac. incantatio ‘czarowanie’, ‘czary’],
obrzędowe zaklęcie, śpiewane albo recytowane, używane także (jako magiczna formuła) w poezji ludowej;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego