jazgotliwy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

jazgotliwy
1. «o człowieku: kłótliwy, krzykliwy»
2. «o głosie ludzkim, rozmowie itp.: krzykliwy, piskliwy»
3. «o dźwiękach, odgłosach itp.: przenikliwy, zgrzytliwy»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... bunt młodzieży w Anglii wyrażały gangi modsów i rockersów swą jazgotliwą, buńczuczną mową, o tyle amerykańscy chłopcy, marzący o dużych samochodach...
  • ... jednak spałem - wszyscy musieli wcześniej wyjść.
    Na korytarzu uwijały się
    jazgotliwe baby ze szczotkami i kubłami, w których maczały szmaty.
    Nawoływały...
  • ... i "jakkolwiek". I w ogóle bredzą jak pogięci.

    Masłowska oprócz
    jazgotliwej sfory wrogów dorobiła się też apologetów, którzy widzą w niej...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!