jeż

Wielki słownik ortograficzny PWN

Jeż: Teodor Tomasz Jeż, Jeża, o Jeżu
jeż (zwierzę) -ża; -że, -ży a. -żów
Jeżów -żowa, -żowie; przym.: jeżowski

Słownik języka polskiego PWN

jeż
1. «ssak o ciele pokrytym ostrymi i twardymi kolcami»
2. «krótko ostrzyżone włosy, sterczące do góry»
3. «narzędzie rolnicze do spulchniania gleby»
4. wojsk. «przenośna zapora z krzyżujących się wzajemnie prostopadłych belek oplecionych drutem»

• jeżowy
jeżyć «stroszyć, podnosić sierść, włosy itp.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego