jelec

Wielki słownik ortograficzny PWN

jelec (ryba) -l•ca, B.= D.; -l•ce, -l•ców
jelec (rękojeść broni) -l•ca, B.= M.; -l•ce, -l•ców

Słownik języka polskiego PWN

jelec II «ryba żyjąca w rzekach i jeziorach Europy i Azji»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... obce pióro). Prawdopodobnie rękojeść została skrócona na życzenie właściciela Krzyż jelca w środkowej partii rozszerzony. Wąsy płaskie z owalnymi końcami, dł...
  • ... bądź zakrywane podkładką na ogół z czerwonej tkaniny. Średnia długość jelca wynosiła 110-116 mm, a średnia długość wąsów - 70-75...
  • ... od oprawy XVII-wiecznej tym, że te wcześniejsze odchodziły od jelca od razu pod kątem rozwartym, łukiem maksymalnie wybrzuszającym się mniej...

Encyklopedia PWN

Jelec, Jelẹc,
m. rejonowe w Rosji, w obwodzie lipieckim, nad Sosną (prawy dopływ Donu).
jelec, Leuciscus leuciscus,
ryba z rodziny karpiowatych;
część rękojeści broni siecznej, przeznaczona do osłony ręki.

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego