juki

Wielki słownik ortograficzny PWN

juk -ku, -kiem; -ków
juka juce, jukę; juk

Słownik języka polskiego PWN

juk «każdy z dwu połączonych ze sobą skórzanych worków służących do transportu bagażu na grzbiecie zwierzęcia jucznego»
juka, jukka «roślina o krótkim pniu, mieczowatych liściach i białych lub fioletowych kwiatach, rosnąca w Ameryce; też: włókno otrzymywane z liści tej rośliny»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

juk

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... zawory, nakrętki, rurki), termometry przemysłowe, tel./fax. 658 18 57.
    Juki stebnbwki owerlok zszywarka rolsztanca rotaprint 864 38 88 po 17...
  • ... wojowników mających po jednym koniu i zabrać ich konie pod juki oraz trzech pomniejszych (minores homines), aby zapewnić sobie na czas...
  • ... na rejwach, rozłożył kożuch, rozsiadł się na nim, dobył z juków chleb, wiór suszonego mięsa i bukłaczek.
    - Pan, panie Huonie - zmarszczył...

Encyklopedia PWN

juki
[tur.],
worki skórz. umieszczane na grzbiecie koni, wielbłądów i in. zwierząt;
juka, jukka,
włók. włókno dł. 40–70 cm, otrzymywane metodą mech. (dekortykacji) lub biol. (m.in. roszenie) z liści rośliny o nazwie jukka;
Juk-Kowarski Jerzy, ur. 4 XI 1944, Warszawa,
scenograf;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego