juta

Wielki słownik ortograficzny PWN

Juta (imię) Jucie, Jutę, W. Juto; Jut
juta (roślina, włókno) jucie, jutę
jut (żegl.) jutu, jucie; jutów

Słownik języka polskiego PWN

juta
1. «roślina tropikalna o owalnych, wydłużonych liściach i żółtych kwiatach; też: włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny»
2. «tkanina z tego włókna»

• jutowy
jut «rufowa część górnego pokładu statku»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

jut

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... psychicznie wykończona i fizycznie wykończona. I jeszcze mnie czeka to jut, to samo jutro.

    I co?
    Co co?
    Możesz jechać?
    Mogę...
  • ... jedności są nam wszystkim bardzo potrzebne. Dialog, jak się to jut okazało w ostatnich latach, jest zadaniem niezwykle delikatnym i trudnym...
  • ... same trzy ruchy, zakończone klapnięciem młotka.
    Wynędzniałe dziewczęta, pokryte kłakami
    juty strzępiącej się z pasów, przekrzykiwały stukot powstający przy nitowaniu. Bieda...

Encyklopedia PWN

juta, jarzychna, korchorus, Corchorus,
rodzaj roślin zielnych z rodziny lipowatych (Tiliaceae) obejmujący ok. 40 gat. występujących w strefie międzyzwrotnikowej;
juta
[ang. < sanskr.?],
włók. włókno łykowe dł. do 3 m, wydobywane ręcznie (po uprzednim przefermentowaniu i roszeniu) z łodyg roślin: juty (białej — cześciej uprawianej, i kolorowej);
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego