kierowniczy

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

kierownica
1. «urządzenie służące do kierowania pojazdem»
2. mat. «prosta stała związana z ogniskiem stożkowej w ten sposób, że stosunek odległości każdego punktu od ogniska i od tej prostej jest stały»

• kierowniczy
kierownictwo
1. «zarządzanie jakimiś sprawami lub ludźmi»
2. «zespół ludzi kierujących instytucją, organizacją itp.»

• kierowniczy
kierownik «osoba zarządzająca jakimś działem, zespołem ludzi»
• kierowniczy • kierowniczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego