kmiot

Wielki słownik ortograficzny PWN

kmiot -ota, -ocie; -oty, -otów

Słownik języka polskiego PWN

kmiot obraźl. «człowiek nieobyty, niewykształcony, zwykle pochodzący ze wsi»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... chłopa, a rysy zaostrzyły jej się niebezpiecznie.
    - Do mnie mówisz,
    kmiocie?
    - Wżdy do ciebie. Dawaj karego, potrzebny nam.
    Milva potarła spocony...
  • ... bo Rurka wielce lubił hazard.
    Wmieszali się w tłum gęsty
    kmiotów.
    Rurka dał znak. Buc był już gotów,
    rzuca petardę. Zamieszanie...
  • ... Pleciugę, po ostatniej wizycie, aż serce pęka jak widzę tych kmiotów. To było miejsce legenda, a teraz? Serce boli, bo nie...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego