knuć

Wielki słownik ortograficzny PWN

knuć knuję, knują

Słownik języka polskiego PWN

knuć «potajemnie planować coś przeciw komuś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

szyć komuś buty
10.10.2007
Michał Bajor śpiewa w jednym ze swoich utworów – Do trzech cnót – „Gdy mi po cichu szyje buty ten, z którym konie mogłem kraść”. Moje pytanie jest następujące: jak powstał związek frazeologiczny szyć (komuś) po cichu buty – przy założeniu, że właśnie tak on wygląda. Domyślam się, że chodzi o zdradę kogoś bliskiego, ale dlaczego akurat wyrażona jest ona w taki sposób?
Serdecznie pozdrawiam, dziękuję!

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... wielki mąż stanu nic innego w życiu nie robił, tylko knuł przeciw suwerenności ich państwa! Co pan robił, kiedy wojna wybuchła...
  • ... spuszczał w dół, nikomu w oczy nie spojrzał. W duszy knuł coś niedobrego.

    A wieże rosły i rosły, bo robota wrzała...
  • ... gdzie indziej o przeróżnych metodach
    chłosty i niezrównanych zaletach rosyjskiego
    knuta: dla
    deMaistre'a jednostka była fikcją. "Przedziwne słowo:
    - Ťczłowiekť! Nie spotkałem...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego