kołowaty

Wielki słownik ortograficzny PWN

kołowaty; -aci

Słownik języka polskiego PWN

kołowaty I
1. «o zwierzętach: chory na kołowaciznę»
2. pot. «ogłupiały, odurzony lub półprzytomny»

• kołowatość
kołowaty II «podobny do kołka»
• kołowatość

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... bo ona zawsze
    przed księdzem podniesienie robi.
    - Taż ona nie
    kołowata. Każdemu zależy, żeb' w rodzinie Amerykańca
    mieć. Wszystkie wyjdziem gościa...
  • ... mnie, łasi jak milusiński kot. Jego ruchy są nieskoordynowane, powiedziałabym kołowate, niepewne. Mimo że usiłuje dosięgnąć mego papierosa, błądzi tylko nieporadnie...
  • ... spowodowała drżenie
    rąk i odebrała sen. Z bezsenności chodził jak
    kołowaty, zapadając ustawicznie
    w drzemkę w rozmowie, przy stole, w kościele...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego