kołowiec

Wielki słownik ortograficzny PWN

kołowiec -w•ca; -w•ce, -w•ców

Słownik języka polskiego PWN

kołowiec «statek o napędzie silnikowym, którego pędnikiem są koła łopatkowe»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

bezcenne koło
30.10.2014
Witam.
Proszę mi wyjaśnić dwa lekko zabawne paradoksy językowe. W śląskim dialekcie na rower mówi się koło. W polszczyźnie to określenie nie istnieje i nigdy nie istniało. Mamy natomiast kolarza, kolarski i kolarstwo. Skąd?
Drugi paradoks nijak nie mieści się w mojej technicznej głowie. Dwa wyrazy, podobne znaczeniowo: wartościowy i cenny. Zanegujmy oba, powinniśmy dostać też dwa wyrazy podobne znaczeniowo, choć przeciwne pierwotnym. A co mamy? Bezwartościowy i bezcenny!
sześciopak
17.09.2008
Szanowni Państwo, mój niepokój wzbudzają słowa typu sześciopak. W języku potocznym funkcjonują one na pewno, ale co zrobić z takim słowem w tekście do druku, zostawić? I czy poprawny byłby też zapis z cyfrą na początku?
Agnieszka Kajak

Encyklopedia PWN

kołowiec, statek kołowy,
statek wodny, którego pędnikiem jest jedno lub więcej kół łopatkowych;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego