kołowrót

Wielki słownik ortograficzny PWN

koło•wrót -rotu, -rocie; -rotów

Słownik języka polskiego PWN

kołowrót
1. «prosta maszyna do wciągania, przyciągania lub opuszczania ciężarów za pomocą liny lub łańcucha nawijanych na bęben»
2. «zmienność i powtarzalność jakichś zjawisk, czynności lub wydarzeń»
3. «ćwiczenie gimnastyczne, w którym ćwiczący wykonuje ruch ciała wokół osi drążka»
4. daw. «podwójne wrota, których połowy umocowywano do słupa stojącego na środku drogi»
5. zob. I koło w zn. 9

• kołowrotowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... klacz wzbija się jak ptak, gładko prześlizguje się nad belką kołowrotu. Ciri chwieje się w siodle, ale nie spada...
    Ciri wśród...
  • ... mężczyzn, Niemcy Żydów i cała reszta siebie nawzajem. Nieustanny wielki kołowrót słów, obietnic, przyrzeczeń, marzeń i iluzji. A rzeczy brak. Niknie...
  • ... znosić pakunki pod pokład. Część żeglarzy rozwijała żagle, inni obracali kołowrót, podnosząc kotwicę. Jak najszybciej chcieli wynieść się ze smoczych terytoriów...

Encyklopedia PWN

walec, na którym jest nawinięte cięgno (lina) z zawieszonym ciężarem na końcu;
wciągarka ręczna przeznaczona do podnoszenia niewielkich ciężarów;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego