konstytuować

Wielki słownik ortograficzny PWN

kon•stytuować -tuuję, -tuują

Słownik języka polskiego PWN

konstytuować «tworzyć lub kształtować coś»
konstytuować się «powstawać lub kształtować się»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

dystrybuować
22.11.2001
Jak należałoby uzasadnić poprawność wyrazu dystrybuować? Uparcie przychodzi mi na myśl dystrybutować i zdecydowanie nieufnie odnoszę się do pierwszej z wymienionych przeze mnie form...
Rzut beretem
7.10.2016
Szanowni Państwo!
Interesuje mnie etymologia powiedzenia rzut beretem. Wiadomo, że to niezbyt daleko, ale... dlaczego właśnie beretem?

Z poważaniem – Michałowicz
X to Y
15.06.2015
Jaką częścią mowy jest słowo to w zdaniach definiujących (np. „Kwadrat to czworokąt foremny”) i klasyfikujących (np. „Dąb to jedno z drzew”)? Czy to partykuła? A może spójnik?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... funkcjonariusze w obecności dziennikarzy złożyli odpowiednie obietnice, ruszyły prace nad konstytuowaniem się Euroregionu "Tatry". Realizacja tych obietnic była pod stałą kontrolą...
  • ... rzeczywistość; w tej sytuacji nie można mówić o samosterowności, gdy
    konstytuowany jest przedmiot estetyczny dotyczący przyrody; mielibyśmy
    zatem do czynienia nie...
  • ... Dlatego też funkcję miernika wartości wymieniamy na pierwszym miejscu.
    Drugą
    konstytuującą funkcją pieniądza jest funkcja środka cyrkulacji (wymiany, transakcji). Oznacza ona...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego