kornie

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

korny «pełen pokory, szacunku; też: wyrażający pokorę, szacunek»
• kornie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Armady,
    Astrologowie z Toledo,
    I bakałarze z Grenady.

    Dwór cały
    kornie uklęknie,
    Ksiądz włoży srebrzystą komżę,
    I pomyśl, jak będzie pięknie...
  • ... Z miną hardą
    Straż pełni Krzyżak z halabardą,
    Tłum dworzan
    kornie chyli głowy,
    A trzmieli szwadron honorowy
    Stoi przy królu na...
  • ... zajedzie,
    Chcę być w porę na obiedzie!"

    Zaprzężono czwórkę koni,
    Kornie cały dwór się skłonił,
    A królowa w oknie stała
    I...

Encyklopedia PWN

Czukowski Korniej I., właśc. Nikołaj W. Korniejczukow, ur. 31 III 1882, Petersburg, zm. 28 X 1969, Pieriediełkino k. Moskwy,
ojciec Nikołaja i Lidii, ros. pisarz, teoretyk i historyk literatury, krytyk lit. i tłumacz;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego