kozioł

Wielki słownik ortograficzny PWN

Kozioł (nazwisko) Kozioła (a. Kozła), B.= D., Koziole (a. Koźle); Koziołowie (a. Kozłowie), Koziołów (a. Kozłów)
kozioł (zwierzę) kozła, B.= D., koźle; kozły, kozłów
kozioł (siedzenie dla woźnicy; podpórka) kozła, B.= M., koźle; kozły, kozłów

Słownik języka polskiego PWN

kozioł
1. «dorosły samiec kozy domowej lub dzikiej»
2. pot. «o człowieku upartym, niesłuchającym rad»
3. «siedzenie dla woźnicy w pojeździe konnym»
4. «dorosły samiec sarny»
5. «konstrukcja służąca jako podpora pod niskie rusztowanie, pomost itp. lub jako stojak do suszenia skoszonej trawy, koniczyny itp.; też: taka konstrukcja stanowiąca umocnienie kalenicy słomianego dachu»
6. «o broni lub innych przedmiotach ustawionych w kształcie piramidy»
7. «przyrząd gimnastyczny do ćwiczeń w skokach»
8. «odbicie piłki od ziemi; też: wysokość lotu piłki po tym odbiciu»
9. zob. koza w zn. 7.
10. «stół z pochyłym blatem, na którym ustawia się kasztę drukarską»
11. «ludowy instrument dęty, odmiana dud»

• koźli, kozłowy
kozioł oporowy, odbojowy «wygięte do góry szyny na końcu ślepego toru kolejowego, połączone belką, zabezpieczające tabor przed stoczeniem się z szyn»
kozioł sieciowy «umocowany przy burcie statku rybackiego pałąk z blokiem do opuszczania i wyciągania sieci»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego