krótkowzroczny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

krótkowzroczny II «osoba krótkowzroczna»
• krótkowzroczna
krótkowzroczny I
1. «nieostro widzący przedmioty odległe»
2.  «nieumiejący przewidywać»
3. «wynikający z braku zdolności przewidywania»

• krótkowzrocznie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... i patrzył w ziemię. Schyliłam się również, ale ponieważ jestem krótkowzroczna, nie zobaczyłam nawet skrawka podłogi.
    - Cóż ty tam widzisz? - zapytałam...
  • ... ją odwiedzał, przynosząc ciastka od Bliklego, zapach wody kolońskiej i krótkowzroczne spojrzenie szydercy. Jego ciemne, żydowskie oczy zapalały się chłodnym, niemiłym...
  • ... na cel. Skup na nim wzrok. Jeżeli masz np. astygmatyzm krótkowzroczny, zapomnij o karierze strzeleckiej. Pozostaje ci wtedy co najwyżej strzelanie...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego