krzykacz

Wielki słownik ortograficzny PWN

krzykacz -cza; -cze, -czy (a. -czów)

Słownik języka polskiego PWN

krzykactwo «skłonność do głośnych wystąpień publicznych lub do wygłaszania szumnych frazesów»
• krzykacz • krzykaczka
krzykliwy
1. «skłonny do krzyku»
2. przen. «o barwach, ozdobach: zwracający uwagę jaskrawością»

• krzykliwie • krzykliwość • krzykacz, krzykała • krzykaczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

mlon
7.03.2014
Szanowna Poradnio,
proszę o wyjaśnienie dokładnego znaczenia i etymologii pejoratywnego określenia mlon (lub mlun). Dość często można się z nim spotkać we wschodniej Polsce.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... gałąź, błyskając pomiędzy listowiem
    różnokolorowymi piórkami. Tomek przyglądał się barwnym
    krzykaczom
    fruwającym wśród krzewów. Z żalem powracał myślą do przyrzeczenia
    danego...
  • ... ale zgasł szybko, gdy grodowi dopadli i stłukli pałkami kilku krzykaczy.
    Stojący w otoczeniu przybocznych ban dał znak, by przyspieszyć ceremonię...
  • ... pijaków. Może jednak nasze władze, nie zważając na różnej maści krzykaczy, zdobędą się na "odwagę" i zastosują również w Polsce amerykański...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego