krzykliwość

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

krzykliwy
1. «skłonny do krzyku»
2. przen. «o barwach, ozdobach: zwracający uwagę jaskrawością»

• krzykliwie • krzykliwość • krzykacz, krzykała • krzykaczka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... były jakieś inne niż w dzień.
    Zatracały jak gdyby swoją
    krzykliwość i dalekie
    ich i niezrozumiałe słowa natychmiast prawie roztapiały
    się...
  • ... Czy jasnowidz może być młody? Uśmiechnął się, jakby przepraszał za krzykliwość swego kruka, i powtórnie wskazał krzesło. Tym razem kruk nie...
  • ... malarskie, było to jeszcze dzięki obrazom niektórych młodych
    abstrakcjonistów. Manieryczność,
    krzykliwość, epigonizm malarzy "przedstawiających" były
    najsilniejszym przeżyciem z tamtego pokazu. Wychodząc...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego