lakierowa

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

lakier
1. «substancja nanoszona na powierzchnię przedmiotu w celach ochronnych lub dekoracyjnych»
3. zob. lak w zn. 2

• lakierowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Encyklopedia PWN

warstwa zestalonego wyrobu lakierowego naniesionego na powierzchnię;
lakierowe wyroby, materiały malarskie,
materiały powłokotwórcze nanoszone na powierzchnię przedmiotów w postaci warstwy, która w odpowiednich warunkach tworzy stałą, związaną z podłożem powłokę o określonych właściwościach mech., ochronnych i dekoracyjnych;
roztwór, emulsja lub dyspersja substancji błonotwórczej i środków pomocniczych w rozpuszczalniku, podstawowy składnik wyrobów lakierowych;
wyroby lakierowe termoutwardzalne, które po naniesieniu na podłoże wymagają — w celu ich utwardzenia — wypalenia w temperaturze powyżej 80°C;
pokrycie powierzchni utw. z kilku powłok lakierowych (nałożonych w odpowiedniej kolejności), z których każda może odznaczać się innymi właściwościami fizykochemicznymi.
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego