liberalizm

Wielki słownik ortograficzny

liberalizm (polit.) -zmu, -zmie

Słownik języka polskiego

liberalizm
1. «tolerancyjny stosunek wobec poglądów lub czynów innych ludzi»
2. «kierunek polityczny opowiadający się za zagwarantowaniem wolności jednostki, mniejszości narodowych, wyznaniowych itp.»

• liberalistyczny
liberalizm gospodarczy «kierunek ekonomiczny głoszący, że państwo powinno pozostawić wszystkim podmiotom gospodarczym swobodę działania»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

powtarzanie wyrazów
5.04.2002
Kiedy byłem w szkole, moja polonistka zawsze poprawiała mi na czerwono zdanie: "Moim ulubionym okresem jest okres romantyzmu". Oczywiście chodziło o powtórzenie słowa okres. Wtedy mnie to bulwersowało, dziś zgadzam się z oceną polonistki. Niemniej w wielu przypadkach powtórzenie tego samego wyrazu jakoś mnie nie razi.
Pomijam tu oczywiście przypadki, kiedy chodzi o świadomy zamysł stylistyczny; pomijam wszelkie dilogie, anafory itp. Chodzi mi o zwykły tekst i o takie sytuacje, gdy trudno ocenić, czy powtórzenie już jest nadużyciem, czy jeszcze nie. W niniejszym pytaniu powtarzają się powtórzenie, przypadki, chodzi o, a także polonistka, którą mogłem zastąpić nauczycielką, ale nie zrobiłem tego, ponieważ wydaje mi się, że nie trzeba. Ale może trzeba?
Albo takie zdanie: "Przydawka stojąca przed rzeczownikiem opisuje go, stojąca po nim - klasyfikuje". Czy jest istotne, by silić się na wyszukiwanie synonimu i zamiast drugiego stojąca pisać następująca? Albo w ogóle pominąć imiesłów? (Wystarczyłoby samo po nim).
Kiedy piszę sobie sam, niespecjalnie się tym przejmuję. Problem zaczyna się wtedy, kiedy dziecko prosi, by mu sprawdzić wypracowanie. Sprawdzam, nie razi mnie, a potem nauczycielka uznaje to i owo za błąd, w moim przekonaniu nieraz na wyrost.
Nie oczekuję w tej kwestii surowych uregulowań. Wierzę w to, że użytkownik języka ma tu stosunkowo dużą swobodę. Niemniej nie chciałbym za bardzo zabrnąć w liberalizm, bo może się okazać, że jednak...
Liczę (jak zawsze) na krótką odpowiedź, ale równocześnie wdzięczny byłbym za wskazanie, gdzie mógłbym znaleźć obszerniejsze omówienie tego zagadnienia.
Dziękuję.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... van den Brucka można stwierdzić, że wolny duch - tak jak liberalizm - zaprzepaszcza narody. Dlatego Jünger powiedział, że "nienawidzi demokracji jak zarazy...
  • ... powstać IV Rzeczpospolita oparta na odmiennej filozofii politycznej, odrzucająca postmodernistyczny liberalizm, odwołująca się do zarzuconego po Okrągłym Stole etosu Solidarności i...
  • ... spojrzeli na minionych 20 stuleci. Czy w XIX wieku, erze liberalizmu, scjentyzmu i marksizmu, Kościół nie był w kryzysie? A w...

Encyklopedia

koncepcja teoretyczna i postawa światopoglądowa oparta na indywidualistycznej koncepcji człowieka i społeczeństwa, głosząca, że wolność [łac. liberalis ‘dotyczący wolności’] i nieskrępowana przymusem politycznym działalność jednostek mają wartość nadrzędną i są najpewniejszym źródłem postępu we wszystkich sferach życia zbiorowego.
postawa tolerancji wobec zachowań i poglądów innych ludzi, zgoda na różnorodność i pluralizm.
ekon. doktryna głosząca wolność gospodarowania, wywodząca się z idei leseferyzmu, także polityka gospodarcza oparta na tych zasadach.
liberalizm socjalny, liberalizm społeczny,
ukształtowany w 2. połowie XIX w. nurt liberalizmu, nieuznający zasady laissez-faire (leseferyzm) w sposób bezwzględny, a tym samym akceptujący rolę społeczeństwa i państwa w życiu jednostki.

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego