longinus

Wielki słownik ortograficzny PWN

lon•ginus -sie; -si, -sów
Lon•ginus Pod•bipięta, Lon•ginusa Pod•bipiętę, Lon•ginusie Pod•bipięcie

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Nazwy relikwii
20.10.2017
Czy prawidłowa jest pisownia słowa włócznia (zapis małą lub wielką literą) w następujących określeniach: włócznia Longinusa, włócznia Lucjana, włócznia Przeznaczenia, włócznia św. (Świętego) Maurycego i Święta Włócznia?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Spod mankietu popelinowej koszuli odsłonił się przy tym ruchu złoty "Longinus", podłużny, wygięty, dopasowany do okrągłości przegubu, pamiątka po dobrych czasach...
  • ... zbroi, zawodząc: "Kto mnie wołał, czego chciał?", i mieszając szyki. Longinus Podbipięta rusza na wroga ze swym strasznym Zerwikapturem, lecz wpada...
  • ... do pracy zawędrował za poradą gajowego Wacława Konczanina, wilniuka przypominającego Longinusa Podbipiętę, olbrzyma o niebieskich oczach dziecka i zapadniętej górnej wardze...

Encyklopedia PWN

Cassius Caius Longinus, data ur. nieznana, zm. ok. 69 r. n.e.,
ok. 27 r. pretor, 30 r. konsul, 40–41 r. prokonsul w Azji, 45–49 r. legat cesarski w Syrii, 65 r. wygnany na Sardynię;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego