mórg

Wielki słownik ortograficzny PWN

mórg mor•ga, mor•giem; mor•gi, mor•gów a. morga
mor•ga -r•dze, -r•gę; mórg a. mórg

Słownik języka polskiego PWN

morga, mórg «dawna miara powierzchni gruntu; też: grunt o tej powierzchni»
• morgowy
mórg daw.; zob. morga.

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego