mącić

Wielki słownik ortograficzny PWN

mącić mącę, mącą; mąć•cie

Słownik języka polskiego PWN

mącić
1. «czynić coś mętnym, nieprzezroczystym»
2. «zakłócać ciszę, spokój, harmonię»
3. «wprowadzać zamieszanie, niepokój, licząc, że się na tym skorzysta»
4. «sprawiać, że ktoś traci zdolność logicznego myślenia, wyraźnego widzenia itp.»
5. pot. «plątać się w wypowiedzi lub mówić bez sensu»
mącić się
1. «stawać się mętnym, nieprzezroczystym»
2. «tracić jasność myślenia, ostrość widzenia itp.»
szkło mącone, alabastrowe, mleczne «szkło nieprzezroczyste, białe, stosowane głównie na osłony źródeł światła»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego